
Herinner je je die leraar die vijftig minuten lang zijn cursus aframmelde, alsof hij per woord betaald werd? Je keek op de klok, zuchtte diep en was vooral blij toen de bel ging.
Dat dus. Aframmelen werkte toen al niet. Vandaag, met een publiek dat zijn gsm binnen handbereik heeft, nog minder.
Van passieve luisteraar naar actieve medespeler
Wil je dat mensen opletten, meedenken en iets onthouden? Laat ze dan meespelen. Letterlijk. Laat ze kiezen, gokken of reageren.
Laat je publiek reageren
Stel je vraag zo dat mensen hun hand kunnen opsteken. Toen ik de show van Arnout Van den Bossche zag, viel het me meteen op: hij doet dat constant. Hij vraagt bijvoorbeeld: “Steek je hand op als je al eens een vergadering gehad hebt waarvan je dacht: had dat nu een mail kunnen zijn?” De zaal lacht, overal gaan handen de lucht in. Iedereen voelt zich aangesproken, niemand blijft passief. In één vraag is de hele zaal wakker.
Zo krijg je die handen ook echt omhoog:
Waarom het werkt
Ons brein onthoudt pas echt iets als het moeite heeft moeten doen. Psychologen Henry Roediger en Jeffrey Karpicke van Washington University toonden dat in 2006 mooi aan. Studenten lazen een tekst en moesten die daarna ofwel opnieuw lezen, ofwel zelf ophalen wat ze nog wisten. Vlak daarna leken de herlezers in het voordeel. Maar een week later onthield de groep die zichzelf had moeten testen tot de helft meer.
Herhalen voelt efficiënt. Zelf nadenken blijft hangen.
Dus: laat je publiek iets invullen, gokken of beantwoorden. Dat kleine beetje mentale inspanning verankert je boodschap. Bij een webinar werkt dat met een poll of een vraag in de chat. Meer daarover in de tip over de spanningsboog.
Kortom
Laat je publiek iets doen, en je verhaal wordt een beetje van hen.
Benieuwd waar in jouw presentatie interactie past? Met de presentatiecheck zoeken we samen de momenten waarop je publiek kan meedoen. In de training krijg je een hele toolkit aan interactievormen, voor in de zaal en online.